Over Carolien

Adriaansche making of Floating Cities

Mijn werk vertrekt vanuit plastic afval, tegelijk materiaal en aanklacht. Al meer dan dertig jaar werk ik als beeldend kunstenaar met plastic als mijn belangrijkste grondstof. Door wegwerpmateriaal te transformeren tot verleidelijke, esthetische beelden leg ik een wrange spanning bloot: die tussen schoonheid en vervuiling, tussen esthetiek en ecologische urgentie, tussen onze consumptiedrang en de groeiende ecologische crisis. Plastic is in mijn praktijk niet alleen materiaal, maar ook onderwerp, een symbool van de consumptiemaatschappij en een spiegel van onze omgang met de wereld.

Mijn werk ontstaat vanuit intuïtie en nieuwsgierigheid. Het verzamelen, selecteren en combineren van plastic afval op basis van kleur, vorm en maat vormt het begin van elk project. Ik laat me leiden door de toevallige vondst: het materiaal bepaalt mede de richting van het werk. Toeval, spel en onderzoek staan centraal. Processen waarin ik ruimte geef aan het onverwachte en vertrouw op de betekenis die gaandeweg ontstaat.

De esthetiek van plastic is voor mij ambivalent: verleidelijk, glanzend en kleurrijk, maar tegelijkertijd problematisch en schadelijk. Juist die spanning gebruik ik om het publiek te raken. Mijn werk toont de verleiding van verspilling en stelt vragen over waarde, hergebruik en verantwoordelijkheid.

Mijn praktijk is zowel artistiek onderzoek als maatschappelijke reflectie. Door het hergebruiken van afval geef ik vorm aan thema’s als klimaatverandering, biodiversiteit, circulaire waarde en menselijke overconsumptie. De beelden trekken aan door hun schoonheid, maar schuren in hun betekenis. Mijn kunst wil niet alleen verleiden, maar ook activeren en bewust maken. Een uitnodiging tot verwondering én confronteren met de problematiek van het materiaal.

Natuur, biodiversiteit en transformatie

Mijn fascinatie voor de natuur, dieren en natuurhistorische musea vormt een belangrijke inspiratiebron binnen mijn werk. Ik creëer mijn eigen ‘natuurhistorische collecties’: objecten opgebouwd uit plastic afval gepresenteerd in vitrines en vaak voorzien van fictieve Latijnse namen. Hiermee speel ik met de beeldtaal van wetenschap en museale presentatie, terwijl ik tegelijk vragen stel over wat wij bewaren, classificeren en waarderen. Plastic afval verandert in nieuwe, denkbeeldige levensvormen. Een alternatieve biodiversiteit die zowel poëtisch als confronterend is.

Residencies en internationale projecten sluiten hier direct op aan. In 2017 verbleef ik als artist-in-residence in Aarhus (Denemarken) in het kader van Aarhus Culturele Hoofdstad van Europa. Daar ontstond Collectie Aarhus C: een serie kasten met een toekomstig biodiversiteit uit plastic afval dat ik verzamelde op bouwterreinen in het stadscentrum, een stedelijke archeologie van recent materiaal.

In 2018 realiseerde ik in het Nationaal Museum voor Natuurhistorie en Wetenschap in Lissabon de tentoonstelling New Biodiversity. Voor dit project verzamelde ik plastic uit de stad en van de stranden. De installatie kreeg een site-specifieke opzet in een voormalig chemisch laboratorium, waar natuur, wetenschap en kunst elkaar ontmoetten. Twee werken uit deze tentoonstelling werden opgenomen in de vaste collectie van het museum.

Monochrome installaties en participatieve projecten

Een andere belangrijke lijn in mijn werk bestaat uit grootschalige, monochrome installaties waarin kleur het verbindende en ordenende principe vormt. In 2013 maakte ik voor mijn solotentoonstelling Plastic Soep bij CBK Emmen mijn eerste monochrome assemblage: een plantenwereld opgebouwd uit uitsluitend groen plastic afval. Hier ontstond ook een participatieve werkwijze, waarbij scholieren en bezoekers via workshops eigen plastic dieren creëerden. Een aanpak die ik sindsdien regelmatig inzet om bewustwording en betrokkenheid te vergroten.

Tussen 2015 en 2022 bouwde ik onder de titel Floating Cities verschillende drijvende installaties, geïnspireerd op de stijgende zeespiegel. Deze architectonische structuren, opgebouwd uit plastic afval, verbeelden mogelijke toekomstige leefomgevingen en balanceren tussen utopie en noodscenario.

In 2023–2024 realiseerde ik in opdracht van het Groninger Museum de zaal vullende installatie De Blauwe Stad (11 × 3 × 2 m) als onderdeel van de Kinderbiënnale A Better Place. Deze installatie, volledig opgebouwd uit blauw plastic afval, benadrukt de waarde van circulair werken: Het blauwe onderdeel van Floating Cities kreeg hierin een tweede leven.

Meer over mij lees je ook hier:

2025 BinnensteBuiten 
2024 CBK Zeeland  Te, Zomeratelier
2024 Leven Magazine  Speelse strijd tegen afval.  
2024 Museum Tijdschrift  Passie voor plastic.   
2024 Museum TV 
2022 Schoon doen we gewoon Carolien Adriaansche verandert plastic afval in kunst
2021 NRC 
2019 Den Haag Centraal  Haagse maakt kunstwerken van plastic.  
2018 Cultuur en Ondernemen Het 'creatief afvalverwerkingsbedrijf' van Carolien Adriaansche
2018 Zooitje Geregeld ‘Ik ben een echte afvalverwerker’
2017 Cultuurpers Afvalkunstenaar in #Aarhus2017

Home Over Carolien